© 2017 Daisy Lane & Marc Brillouet

Eva De Roovere staat bekend als een van de mooiste stemmen van Vlaanderen. Het is een vrouw die van vele markten thuis is. Maar muziek voert in haar leven de boventoon, zo ook in dit verhaal waarin we proberen een overzicht van haar muzikale carrière te schetsen.

Op haar achtste trok Eva naar de muziekschool. Ze volgde daar een klassieke muziekopleiding. Haar voedingsbodem is vrij breed, want thuis leerde ze niet alleen opera waarderen, maar ook operette én kleinkunst. Van Boudewijn de Groot tot en met Miel Cools. Tijdens haar tienerjaren was ze een hevige fan van The Cure en Nirvana. Later werden dat onder meer Tori Amos, Carla Bruni en Suzanne Vega. Ook Turkse en Marokkaanse muziek zal in de loop van de jaren nadien haar aandacht trekken. In 1996 slaagt ze voor het ingangsexamen van de Studio Herman Teirlinck in Antwerpen en begint aan haar opleiding Kleinkunst, waar ze naast muziek ook van dans- en toneellessen geniet.
 

In 1998 laat Eva, veel vroeger dan gepland, het Herman Teirlinck Insituut achter zich. Zij kreeg hier onder meer les van Wannes Van de Velde, die haar de knepen van het gitaarvaak probeerde bij te brengen. Eva had intussen via een affiche op een advalvasbord vernomen dat de folkgroep Kadril op zoek was naar een zangeres en zij vroeg aan Wannes, die Kadril behoorlijk goed kende van er samen mee op te treden, of het een goed idee zou zijn om hen te contacteren. Hij vond het een goed idee, want dan kon Eva haar stem wat oefenen en op die manier kennismaken met de folkmuziek. Via een auditie gaat men in 1998 bij Kadril op zoek naar een vervanging voor Patrick Riguelle, die andere oorden wou opzoeken. Kadril was in 1976 ontstaan uit de toenmalige jeugd- en natuurbeweging Wielewaaljongeren. In 1986 verschijnt hun eerste elpee. Ze evolueren stilaan richting folkrock. Eva slaagt tijdens haar auditie en mag de plaats van Patrick innemen. Vanaf april 1998 gaat zij als frontvrouw met Kadril op tournee. Zo schittert zij als 19-jarige op het podium van Dranouter, Winterfolk, Boterhammen in de Stad en leert zij samen met hen een deel van Europa kennen. Wanneer in 1999 het nieuwe album van Kadril verschijnt, dopen ze dat meteen "Eva", in een productie van Werner Pensaert.

 

Tussendoor volgde Eva nog zang en piano aan Jazz Studio Tritonus in de De Vrièrestraat te Antwerpen, waar ze de kunst van het arrangeren oppikt.

 

Eva wil van vele walletjes eten en neemt in de maand januari 1999 deel aan het Leids Cabaret Festival onder de naam "Eeef & Coo", samen met Colette Notenboom. Zij sleept daar als eerste Belg de juryprijs in de wacht. Toen ze in het tweede jaar aan het Herman Teirlinck Instituut te horen kreeg dat ze gebuisd was, deelde Eva deze tegenslag met haar Nederlandse medestudente Colette, die toen ook net naar huis was gestuurd. Om niet bij de pakken te blijven zitten, steken ze de koppen bij elkaar en trekken richting Leiden. Na die overwinning zetten ze het programma "Mierenneuken" op het getouw, waarmee ze de daaropvolgende drie jaren heel Nederland zullen inpalmen.
 

Haar voorliefde voor folk en vooral wereldmuziek kan Eva nog meer botvieren wanneer zij in 2001 aanbelandt bij de Belgische groep Oblomow. De muzikanten komen uit Vlaanderen, Turkije, Irak en Marokko. O.a. Lode Vercampt, Metin Toplar, Azzedine Jazouli, Laila Amezian, onder leiding van Gerry De Mol. "Sporen" was een totaalproject waarin tekst, beeld en muziek samenvloeiden, zonder dat ze elkaar hoefden te illustreren. Het concert bracht de muziek van de eigen volkeren van Vlaanderen. De sporen die ze achterlaten, die wij hen meegeven, die ze dragen, die we volgen. De sporen uit Spaanse, Joodse, Engelse, Amerikaanse, Vlaamse, Nederlandse, Franse, Marokkaanse, Portugese, Braziliaanse, Turkse, Iraakse en eigen stadsculturen.

Twee jaar later is er het album "Ya'waaw". De muziek komt deze keer uit Sefardische bodems, Arabo-Andalousische wortels, klassiek Arabische en Europese stammen en vertakkingen naar hedendaagse singer-songwriters, Kurt Weill en eigen werk. 
 

In de maand februari van 2003 is er Eva's samenwerking aan het project "Hamdallaye" van Vredeseilanden met muzikanten uit Vlaanderen en Senegal, en precies een jaar later het theaterproject "Jumbalaya" met daarin aandacht voor countryklassiekers.
 

In de maand oktober van 2004 besluit Eva na zes jaar haar samenwerking met Kadril stop te zetten. Ook Oblomow blijkt een springplank te zijn naar het volgende project "Kleine Blote Liedjes", een idee van Gerry De Mol.

 

Gerry en Eva treden zelfs op tijdens het Aardklop Festival in Zuid-Afrika. "Kleine Blote Liedjes" is ook de titel van de plaat die de zevende februari van 2004 bij Culture Records verschijnt. Het jaar voordien al opgenomen op diverse plaatsen, waaronder de Ecole de Clerheid in Clerheid en MotorMusic te Koningshooikt. In de studio krijgen ze muzikale ruggensteun van Gert-Jan Blom, Evi Baetens, Lode Vercampt en Joni De Mol. Naast een rist eigen songs zijn er liedjes te horen van Roberto Carlos, Kris De Bruyne, een bewerking van een menuet van Bach, Gillian Welch en Richard Thompson. De eenentwintigste februari staat het album op de zestiende plaats in de Ultratop Album 200. Graag gehoord en veel gedraaid uit deze cd is Op een hoopje, waarmee ze in 2004 zelfs op de eerste plaats eindigen in de Top 20 van het Radio 1-programma "Carte Blanche".

 

We zouden het nog vergeten, maar Eva herinnert ons aan hun samenwerking met de Portugese fadozanger Pedro Moutinho voor het theaterproject "Het lied der rusteloosheid", met daarop liederen op tekst van Herman De Coninck en de Portugese dichter Fernando Pessoa.

 

In 2005 is er het album "Min & Meer" met deze keer veertien liedjes waarin Eva en Gerry worden bijgestaan door onder anderen Ivan Smeulders, Lode Vercampt, Wouter Vandenabeele, Vera Coomans en Luc Van Den Bosch.

 

Van 2005 tot 2006 toert Eva samen met Liesbeth List, Kris De Bruyne en Lucas Van den Eynde met de liedjescarrousel "Kleinkunsteiland". Het wordt een vocale zoektocht naar het betere Nederlandstalige lied. Eva zingt onder andere haar eigen Op een hoopje, Mia van Gorki en Van God los van Monza. Tijdens de voorstelling kunnen de aanwezigen ook genieten van Eva's virtuositeit op de klarinet.

 

Omdat ze zo graag op eigen vleugels wil vliegen en alleen op jacht gaan naar succes, richt Eva in 2006 haar eigen begeleidingsgroep op en verrast ons de zesentwintigste augustus van dat jaar met de release van het album "De Jager", in een productie van Jo Francken. Bekende namen in de studio tijdens de opname, onder anderen: Wigbert Van Lierde, Wim Punk, Hans Francken, Tom Vanstiphout en Ruben Block. Er wordt opgenomen in de studio's MotorMusic en Galaxy.

 

"De Jager" staat de negende september 2006 op de zesde plaats in de Ultratop Album 200. Uit dat album verschijnen achtereenvolgens op single: De jager, Laat me je lied zijn en Fantastig toch.

 

Na een tijdje wordt "De Jager" met goud bekroond. "Ik kan zelf niet zeggen hoe het komt dat dat album een gouden plaat is geworden (en uiteindelijk triple goud!), maar ik weet wel dat heel mijn hart erin ligt en dat ik er met een grote groep fantastige mensen hard aan gewerkt heb. Het is een zoektocht geweest naar een eigen geluid en een eigen verhaal en dat heb ik gevonden. En dat wil ik heel graag delen met anderen: het publiek, de muzikanten. Het liefst wil ik met mijn muziek de hele wereld zien, maar als ik iemand op de een of andere manier kan raken met de liedjes die ik maak, dan is mijn dag goed." Voor de verzamelaars dit even vermelden, want anders vergeten we het, de vierentwintigste april 2017 verschijnt "De Jager" op vinyl, Universal Music Belgium.

 

Met "De Jager" breekt Eva pas echt in Nederland door wanneer ze daar mag optreden in het voorprogramma van Ilse De Lange, goed voor vier Edisons en bij ons ook bekend als leadzangeres van The Common Linnets en hun Songfestivalnummer Calm after the storm.

 

In de maand juli van 2007 neemt Eva deel aan een experiment, op het getouw gezet door professor Beyens van de Antwerpse universiteit. Hij trok voordien al meermaals met zijn studenten naar Spitsbergen, een eilandengroep in de Noordelijke IJszee, ten noorden van Noorwegen. Het blijft er licht tijdens de zomer en ze onderzoeken of dat noorderlicht iets doet met de natuur en de dieren. Het opzet van deze wetenschappelijke expeditie naar het noordpoolgebied met zeven wetenschappers en zeven kunstenaars (Ramsey Nasr, Caroline Coolen, Tom Liekens, Eva De Roovere, Diego Franssens, Katleen Vermeir) was na te gaan wat de impact is van het oneindige landschap op onderzoek en inspiratie. Dat werd vertaald naar een voorstelling in de Bourla Schouwburg in Antwerpen en daarbij laat Eva zich voor de gelegenheid begeleiden door de groep Backback. Dit Gentse trio maakt door de bank het soort jazz dat in het Belgische jazzlandschap te vaak afwezig blijft. Zij spelen rockjazz in de meest non-conformistische zin van het woord. Van die liedjes die Eva in verband met dit project schreef, is er eentje vereeuwigd op de cd "Kleur In E Mineur" van Radio 1, de vijftiende juni 2012 uitgebracht op het ARS-label. We hebben het over het werkelijk prachtige nummer Lichtbevroren dynamiet, dat Eva in alle eenvoud zingt, fluisterzacht begeleid door slechts één elektrische gitaar.

 

Na het succes met haar eersteling "De Jager" is er de vijfentwintigste april 2008 op het Universal-label "Over & Weer", ook deze keer in een productie van Jo Francken. O.a. Wim Janssens neemt de arrangementen van de nummers voor zijn rekening, die in Studio Dam te Sint-Amands en in de Ace Studio te Aartselaar worden opgenomen. Dit album is gegroeid tijdens de reizen van Eva naar Senegal, waar zij een rist fantastische mensen heeft ontmoet die zich inzetten om Senegalese vluchtelingen een degelijke en betaalbare opleiding te geven. In het bijbehorende boekje lezen we dat het dertiende lied Dertien gedownload kan worden. De opbrengst van die downloads gaat integraal naar Cheikh Oumar Sy, medeoprichter van Assape/Ceppe, een vereniging die wil verhinderen dat jongeren de oversteek naar Europa wagen en ervoor wil zorgen dat die jongeren kansen krijgen in hun eigen land. Met de opbrengst wil men de studenten van Oumar Sy een toekomst bieden in hun eigen mooie Senegal.

Het album heeft twaalf liedjes in het totaal, waarvan Orpheus (ze schreef dit in haar kleedkamer toen ze moest wachten om op treden op de Nederlandse televisie in "Mooi! Weer de Leeuw") de zeventiende mei 2008 in singleversie op zeven in de Vlaamse Top Tien staat en Mijn ogen toe op single de zeventiende januari 2009 eveneens op zeven in die Vlaamse Top Tien belandt.

 

Intussen heeft de Nederlandse rapper Diggy Dex van Fantastig toch een rapversie gemaakt. Hij maakt er Slaap lekker (Fantastig toch) van. Diggy Dex is de rapnaam van de Nederlander Koen Jansen. In Nederland wordt het nummer op 3FM tot megahit uitgeroepen en staat het bij hen de elfde juli 2009 op één. De zevenentwintigste juni 2009 staan Diggy en Eva op één in de Vlaamse Top Tien en de tweeëntwintigste augustus op twee in de Top Dertig, en dat vijf weken na elkaar.

 

In de zomer van 2009 staat Eva op het podium van Radio 2 in Westende tijdens "Zomerhit" om daar de trofee in de categorie "Nederlandstalig Lied" in ontvangst te nemen voor het nummer Zoals in dat ene liedje, waarvoor ze zowel de tekst als de muziek schreef. De veertiende februari had dit nummer al op zes gestaan in de Vlaamse Top Tien en het is ook te horen op "Over & Weer".

 

In het kielzog van het succes met Slaap lekker ontvangen onze noorderburen Eva met open armen en gaat ze in Nederland de concertante boer op.

 

In de maand augustus van 2010 zingt Eva letterlijk de sterren van de hemel en ziet ze ook sterren wanneer ze opduikt tijdens het Pukkelpop Festival te Kiewit-Hasselt aan de zijde van Snow Patrol, de Noord-Ierse/Schotse alternatieve rockband met voorop zanger Gary Lightbody, met het duet Set the fire to the third bar. De eerste juli van 2012 doet ze dat feestje met Snow Patrol nog eens over tijdens Rock Werchter.

 

Eva kan het toeren niet laten en werkt samen met Nathalie Delcroix en Tine Reymer het project "Country Ladies" uit, dat ze, begeleid door Roland Van Campenhout, Wigbert Van Lierde, Ron reuman en Axl Peleman met veel succes tot bij het grote publiek brengen.

 

De dertigste april 2011 is er Eva's nieuwe album "Mijn Huis", waarmee De Roovere de zevende mei op de vijftiende plaats in de Ultratop Album 200 staat.
U hoort vooral heel veel Eva, maar ook arrangementen van Spinvis, teksten van onder anderen Piet Goddaer en Kit Hain en de aparte aanpak van de Nederlandse producer Reyn Ouwehand, samen de ideale ingrediënten voor een plaat vol verhalen. 

 

"Mijn Huis" is eveneens de titel van haar volgende theatertournee, waarin De Roovere haar publiek uitnodigt om binnen te kijken in haar gedachten, in haar teksten, in haar liedjes, kortom in haar muziek. Aan twee muzikanten heeft Eva deze keer méér dan steun genoeg: Karel De Backer en Tim Vandenbergh.
 

Ook Nederland staat weer te popelen om De Roovere met open armen te ontvangen. De zevenentwintigste maart 2012 start "Mijn Huis" in Nederland in De Kleine Komedie in Amsterdam, waar Eva met haar band optreedt.
 

De zestiende november 2013 is er op het Universal-label het album "Viert". Het album staat in de Ultratop Album 200 meteen op 21 genoteerd. Deze plaat werd door Luuk Cox geproduceerd en gearrangeerd door Luuk en Eva. De muziek wordt gespeeld door Luuk Cox (toetsen, drums, bas, gitaren, percussie, programmatie), Arnout Hellofs (drums), Mirko Banovic (bas), Dominik Friede (gitaren), François Gustin (toetsen) & Marc De Maeseneer (saxen). Alles werd opgenomen in Trix Antwerpen door Luuk Cox, Studio La Frette Parijs door Nicolas Quéré, geassisteerd door Jonathan Ratovoarisoa, en ICP in Brussel door Luuk Cox, geassisteerd door Paul Edouard Laurendeau. Het geheel werd thuis gemixt door Luuk en gemasterd in New York door Fred Kevorkian. Of hoe internationaal een album kan zijn en klinken.

 

In de schaduw van "Viert" verschijnt in de maand oktober 2013 de gedichtenbundel "Positron", uitgegeven bij Poëziecentrum in Gent.
 

De elfde januari 2016 gaat VTM van start met het tweede seizoen van "Liefde voor muziek", met daarin deze keer Belle Perez, Ian Thomas, Dana Winner, Johannes Genard, Paul Michiels én Eva De Roovere.

In de Ultratop Album 200 staat Eva De Roovere de twintigste februari 2016 op zeventien met haar nieuwste album – met als producer Peter Case – "Chanticleer", vijf dagen eerder uitgebracht op het label V2 Records Benelux. De song The City at the End of the Line had iets eerder als smaakmaker het album al op iTunes aangekondigd. Eva etaleert op deze plaat diverse stijlen: van folk tot hedendaagse rock en jazz, in functie van de liedjes.

 

Begin 2016 maakte Eva in haar agenda tijd vrij om zich in te zetten voor het project "Te Gek!?", een initiatief van het Psychiatrisch Ziekenhuis Sint-Annendael uit Diest, dat al jaren tracht psychiatrische problemen in Vlaanderen bespreekbaar te maken. Eva zet hiervoor een voorstelling op het getouw samen met Dirk De Wachter, psychiater-psychotherapeut, en met gitarist Steven Janssens. Thema van hun voorstelling is "Liefde: een onmogelijk verlangen?". Dat is ook de titel van het dan net verschenen nieuwe boek van Dirk De Wachter. De show gaat over de liefde, maar wel veel breder dan het boek van Dirk. Hij heeft het ook over wat hij meemaakt in zijn praktijk en het verdriet van mensen. Samen met Steven brengt Eva liedjes uit haar eigen repertoire, maar ook liedjes uit het wereldse oeuvre die met het thema te maken hebben. Zij leggen hun liedjes naast het verhaal van Dirk. Zo komen die twee aparte delen toch tot een geheel samen.
 

De zevenentwintigste september 2016 verschijnt bij uitgeverij Lannoo haar essay "Ik is perfect". Een boekje dat bestaat uit tien persoonlijke brieven die ze schrijft naar vrienden, collega's en idolen.

 

Vanaf midden februari, en dat tot eind april 2017, gaat Eva zich opnieuw inzetten voor "Te Gek!?". Deze keer met de theatertournee "Nerveuze Vrouwen" en die speelt ze samen met Tine Reymer, Ella Leyers en Inge Paulussen. Op het podium vier nerveuze vrouwen die stemmen horen in hun hoofd, denken in bochten en kronkels, zien wat wij niet zien. Voor de teksten van deze voorstelling heeft Gerda Dendooven haar zinnen verloren en Hugo Matthysen heeft er zijn hoofd op gebroken. De regie is in handen van Els Dottermans. Paul Poelmans houdt de mannen van De Laatste Showband in het gareel.

 

Wordt sowieso vervolgd!
 

Tekst en research: Marc Brillouet